Psychoterapia? – Trochę poezji, trochę medycyny, robimy z tego kulki i rzucamy nimi w ludzi.
Podobne wpisy
Rzemiosło terapeutyczne
Bardzo udany tekst i bliski, jasne – to rozważania warte dla psychoterapeutów, świadczące o tym, że kminimy, szukamy i niepokoimy się tym co oferujemy, zapewniając, że całkiem wiemy co robimy i dlaczego. Psychoterapia jako rzemiosło artystyczne
Metoda naukowa – istota, zasady i narzędzia poznania naukowego
Istota poznania naukowego Poznanie naukowe to uporządkowany, krytyczny i systematyczny proces dochodzenia do wiedzy o rzeczywistości. Jego celem jest nie tylko opis zjawisk, ale także ich wyjaśnienie i przewidywanie. Wiedza naukowa różni się od potocznej tym, że jest uprawomocniona metodologicznie – powstaje według określonych zasad i podlega weryfikacji empirycznej. Zasady…
Wewnętrzna przygoda
Podróż jest często wykorzystywaną i nośną metaforą psychoterapii. Odbieram terapię jako wędrówkę w głąb siebie. Poruszającą wyprawę pełną odkryć i niespodzianek, a niekiedy monotonne i wymagające wytrwałości podążanie w obranym kierunku. Na świecie jest wielu miłośników przygód. Ludzi kochających nowości i wyzwania. Smakujących nowe kontakty i ryzyko. Chcących sprawdzić się…
ICD-11 – zmiany w diagnostyce
Polecam obszerny i dobrze napisany artykuł z Wysokich Obcasów na temat zmian, jakie w diagnostyce chorób i zaburzeń psychicznych przyniosła nowa, jedenasta wersja ICD (International Classification of Diseases). Warto rozumieć, że diagnozowanie wynika ze sposobu myślenia i rozumienia ludzkich problemów, a poszczególne „choroby” to jedynie pewien kod, pojęcia, które odzwierciedlają…
Od percepcji ekologicznej do enaktywnego poznania: ciąg myślowy od Gibsona do 4E i świadomości ucieleśnionej
James J. Gibson, amerykański psycholog z Uniwersytetu Cornella, już w połowie XX wieku odrzucił klasyczne ujęcie percepcji jako biernego odbioru bodźców. W jego ekologicznej teorii percepcji człowiek nie „przetwarza” informacji o świecie, lecz bezpośrednio dostrzega możliwości działania, jakie oferuje otoczenie – tzw. affordances. Świat nie jest zbiorem danych, lecz środowiskiem…
Mgła
Mówimy „błądzić, jak dziecko we mgle”. Jest taki termin, określający jeden ze sposobów przystosowania do życia w rodzinie dysfunkcyjnej (np. zmagającej się z alkoholizmem). Dziecko we mgle otula się mechanizmami obronnymi jak miękką chmurką – nie wszystko do niego dociera, bywa zdezorientowane, zagubione, nieobecne, zagapia się i chodzi w kółko…